Nieuwetijdskind?

485376_514326055277948_47504202_n

Geloof jij dat er nieuwetijdskinderen bestaan?

Mijn idee is dat het erg afhangt van je eigen instelling en je eigen opvattingen.
Vanuit mijn eigen ervaringen en mijn eigen spirituele opvattingen geloof ik wel in het bestaan van Nieuwetijdskinderen. Ik geloof echter ook dat we er niet te moeilijk en ingewikkeld over moeten doen. We hebben al eerder beschreven dat het kinderen zijn die over het algemeen open zijn, een sterke intuïtie hebben en erg gevoelig zijn zowel voor de zichtbare als onzichtbare wereld om ons heen. Stemmingen, sferen en de energie van anderen nemen ze gemakkelijk op. Ook hebben ze een sterk gevoel voor rechtvaardigheid (zie stuk van R over sterk rechtvaardigheidsgevoel).

Er blijven veel mensen die er niet in geloven. En dat mag allemaal. Voor mijzelf is het duidelijk, dat de kennis over dit fenomeen en de tips die ik ervoor heb gekregen, mij erg geholpen hebben(en nog steeds helpen) in de opvoeding van mijn kinderen.

Nieuwetijdskinderen vragen echt om een andere benadering. Als ze zelf een heel ander idee hebben over de situatie of ze denken een heel andere oplossing voor het probleem te hebben, dan zijn ze moeilijk af te brengen van hun eigen standpunt. Dat is denk ik met veel kinderen zo, maar bijvoorbeeld mijn eigen dochter kan dan volkomen in de war raken. Zij begrijpt dan ook echt niet waarom je boos wordt. Mijn Nieuwetijdskinderen leren mij anders naar de wereld te kijken, ze zijn een prachtige spiegel waar ik steeds weer dankbaar voor ben. Door hun vragen denk ik soms ook, ja waarom eigenlijk? Waarom doen we het zo en niet anders? Ze dagen mij uit om in verbinding met mezelf te blijven. Ze kennen mij beter dan ik mezelf ken, ze prikken zo door me heen. Ze laten aspecten van mezelf zien die ik (nog) niet onder ogen wil komen. Ze nodigen me daarmee uit om naar binnen te keren en naar mijn ware zelf te blijven zoeken. Wat een cadeau!

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen/ mening! Ik nodig je uit omdat met me te delen 🙂

485376_514326055277948_47504202_n

Lfs, J 

Een sterk rechtvaardigheidsgevoel?

iedereen gelijk

iedereen gelijkWe weten dat Nieuwetijdskinderen geboren zijn met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Maar wat houdt dat precies in? Is dat al te merken bij baby’s? Ik heb geprobeerd het op te zoeken op internet, wat IS een rechtvaardigheidsgevoel maar een echte uitleg vond ik niet. Daarom  zal ik het aan de hand van mijn eigen ervaringen proberen uit te leggen.

Het is ondanks dat je er vrij weinig op internet over kan vinden vrij simpel uit te leggen. Als je een sterk rechtvaardigheidsgevoel hebt dan wil je graag dat iedereen ongeacht geslacht, huidskleur, achtergrond of geloof hetzelfde behandeld wordt! Kortom iedereen is gelijk! Dit is vaak te zien in verschillende dingen.

Een rechtvaardigheidsgevoel kan al op jonge leeftijd beginnen. We kunnen dat al zien aan kinderen die al op jonge leeftijd leren delen. Delen is iets wat kinderen vaak nadat ze een jaar zijn vanuit zichzelf doen. Maar daarna kunnen ze ook een periode krijgen dat ze alles voor zichzelf willen houden. Ook dit proces is weer belangrijk! Want het is belangrijk dat ze weten dat ze een eigen IK hebben. Het juist goed om ze te corrigeren en uit te leggen dat ze moeten delen.

Al vrij snel hebben kinderen door wat de één heeft moet de ander ook hebben. Dus als de één een snoepje krijgt moet het broertje/zusje of vriendje of wie op dat moment in de buurt is ook een snoepje hebben. Bij mijn neefje merk ik dit bijvoorbeeld heel erg sterk! Als hij vraagt om een snoepje, vraagt hij er gelijk achteraan “Krijgt … ook een snoepje?” Net alsof hij bang is dat de ander overgeslagen wordt.

Het is belangrijk om kinderen gelijk te behandelen, maar ook dat is met een bepaalde leeftijd ertussen best lastig. Als de één iets ouder is, dan mag die vaak iets later naar bed als de ander. Toen ik en mijn zusje uit gingen moesten we beiden om twee uur thuis zijn. Ik vond dat nooit eerlijk omdat ik twee jaar ouder was. Daarom zorgde ik vaak dat ik net iets later als haar thuis was! Met het vervolg dat ik te laat was en vaak huisarrest had.

Nieuwetijdskinderen hebben dit vanuit nature en daar kun je niks aan veranderen. Dus probeer er rekening mee te houden om ze gelijk te behandelen en schrik niet als ze heel heftig kunnen reageren als je dat niet doet. Ze zullen ook erg gevoelig reageren als ze merken dat iemand onrechtvaardig behandeld wordt. Dit kan thuis voorkomen, maar ook op school of buiten. Probeer er niet tegen in te gaan! Want als ze vinden dat iemand onrechtvaardig bezig is, dan is dat voor ook altijd zo!

Merk jij dat bij je kinderen ook? Of misschien wel bij jezelf als nieuwetijds volwassene?

Volwassen nieuwetijdskinderen

img623401576

Toen eenmaal de eerste berichten over nieuwetijdskinderen verschenen en er meer over dit nieuwe verschijnsel verteld en geschreven werd- en er vervolgens lijstjes kwamen met de typische kenmerken van een nieuwetijdskind, kwamen er steeds meer volwassenen die zeiden: Maar in die beschrijvingen herken ik mezelf! Ik weet niet hoe dat kan, maar ik ben vast ook een nieuwetijdskind!  Achteraf gezien blijkt het verschijnsel nieuwetijdskind ouder te zijn dan we dachten: het werd weliswaar pas in de jaren tachtig ontdekt, maar het verschijnsel zelf is een stuk ouder: er zijn ouderen die nog voor de Tweede Wereldoorlog geboren werden (dus voor 1940), maar die je nieuwetijdskinderen zou mogen noemen nog voordat die term uitgevonden was. Alleen in die tijd ging het nog slechts om enkelingen. Je mag deze allereerste nieuwetijdskinderen de voorhoede noemen en daarom betrof het in die eerste decennia nog slechts weinig mensen. Dat is dan ook de reden waarom het verschijnsel nieuwetijdskinderen pas veel later, in de jaren tachtig, begon op te vallen, toen er op een zeker moment steeds meer van hen kwamen. In de verhalen van de oudere, volwassen nieuwetijdskinderen, komen bepaalde kenmerken, eigenschappen en ervaringen steeds weer terug. Niet alle nieuwetijdskinderen zijn gelijk en dus niet ieder volwassen nieuwetijdskind zal zichzelf in alle genoemde punten (kenmerken) herkennen. De een is nu eenmaal meer dit, de ander meer dat. De een is meer een humanist, de ander meer een conceptueel- en tussen beide liggen werelden van verschil.

Wat opvalt is het feit dat de levenshouding van oudere nieuwetijdskinderen in het begin niet zo heel erg veel afwijkt van die van de jongere nieuwetijdskinderen. Wel mag je zeggen: bij de jongeren zijn hun nieuwetijdseigenschappen over het algemeen meer uitgesproken: zij zetten een paar stappen verder- en soms zelfs een paar stevige stappen verder- dan de ouderen dat nog ver mochten doen.

Een enkele keer zijn de verschillen tussen oudere en de jongere nieuwetijdskinderen echter juist wel groot, zelfs levensgroot. Een goed voorbeeld daarvan is het feit dat de jongere nieuwetijdskinderen (in het algemeen gesproken) nauwelijks of geen last hebben van valse schuldgevoelens en daarmee ook niet gemanipuleerd kunnen worden. Ze kijken zelfs neer op de volwassenen die hen toch een schuldgevoel proberen aan te praten en hen zo proberen te manipuleren. Probeer je zoiets als ouder, dan verlies je daarmee je gezag naar je kind toe. De oudere nieuwetijdskinderen waren daarentegen juist overgevoelig voor valse schuldgevoelens, en velen van hen proberen zichzelf op oudere leeftijd nog altijd daarvan te bevrijden. Hoe is dat eigenlijk mogelijk? En waarom hadden de oudere nieuwetijdskinderen niet dezelfde instelling? Omdat de geestelijke energieën die het loslaten van valse schuldgevoelens mogelijk maken op dat moment nog nauwelijks de aarde hadden bereikt en daar nog nauwelijks actief werkzaam waren geworden. Dus bezaten de oudere nieuwetijdskinderen de houding die op dit vlak toentertijd iedereen eigen was. Zij kenden die gevoelens meestal zelfs nog sterker dan hun leeftijdgenoten, juist door hun afwijkende levenshouding, voortdurend allerlei schuldgevoelens- met en zonder woorden- aangepraat werden en zij daar door hun sensitiviteit, extra gevoelig waren.

Hans Stolp beschrijft in zijn boek De levensopdrachten van nieuwetijdskinderen de specifieke levenservaringen van oudere nieuwetijdskinderen en die zijn inziens het meest kenmerkend zijn voor de oudere generatie nieuwetijdskinderen.

Ik noem ze op, de volledige beschrijving is in zijn boek te vinden:

  • Leven met een gevoel van heimwee 

Heimwee waarnaar? Vroeger, toen ze jong waren, wisten ze dat al helemaal niet en kenden ze geen mensen me wie ze dat gevoel hadden kunnen bespreken en delen. Maar door de snelle ontwikkeling van de spiritualiteit van tegenwoordig, begonnen zij zich in latere jaren steeds duidelijker te realiseren dat hun heimwee is gericht op de geestelijke wereld: de wereld vanwaar we komen en waar we na onze dood weer naartoe zullen gaan. Overigens is dit gevoel van heimwee kenmerkend voor alle nieuwetijdskinderen, dus niet alleen voor de oudere nieuwtijdskinderen. Die herinnering bestaat meestal alleen uit een gevoel, maar sommigen (volwassenen en kinderen) hebben ook nog beelden van de lichtwereld.

  • De andere intelligentie en hun afkeer van school

Opvallend is ook de soort intelligentie die volwassen nieuwetijdskinderen eigen is. Ze zijn meestal behoorlijk intelligent, maar het is een intelligentie die niet op de gangbare manier tot uitdrukking komt: hun intelligentie is vooral een creatieve intelligentie en een sociale intelligentie. Het denken van nieuwetijdskinderen is vooral beeldend, intuïtief en associatief. Op school hadden de volwassen nieuwtijdskinderen het meestal niet gemakkelijk, hoe intelligent ze ook waren, simpelweg omdat hun intelligentie zeker in die tijd meestal niet herkend en begrepen werd.

  • Een gevoel van vervreemding

Wat doe ik hier eigenlijk, in deze koude, harde wereld die mij eigenlijk zo vreemd is? Het is een spontane gedachte, vaak een flits die gelukkig ook weer snel verdwijnt maar het blijft een gevoel op de achtergrond dat weer naar voren kan komen. Het is dit basisgevoel dat de volwassen nieuwetijdskinderen er altijd weer op wijst dat ze burgers zijn van twee werelden: enerzijds van de aarde, anderzijds van de geestelijke wereld.

  • Geestelijk emigreren en daardoor wegbereiders

Net als dat gevoel met heimwee, wijst ook deze gedachte op een dieperliggend weten dat we weliswaar hier in een lichaam op aarde leven, maar dat we afkomstig zijn uit een andere wereld van louter licht. En hoe meer de volwassen nieuwetijdskinderen zich dit weten in de loop van hun leven bewust leerden maken, hoe meer zij vanuit oude, in hun jeugd meegegeven inzichten en geloofsovertuigingen, toegroeiden naar een ander inzicht en een andere levensvisie. Maar juist omdat de meeste oudere, volwassen nieuwetijdskinderen nog een kerkelijk geloof meekregen, ervoeren zij de overgang naar een andere levensvisie als een grootste en ingrijpende overgang die je zou kunnen vergelijken met een emigratie. Het gevoel een geestelijke emigrant te zijn, is eveneens een belangrijk kenmerk van het levensgevoel van volwassen nieuwetijdskinderen.  Zij, de volwassen nieuwetijdskinderen, zijn de wegbereiders, zij banen de weg naar die nieuwe wereld, die nieuwe manier van denken en die nieuwe manier van leven. Ze realiseren die overgang in hun eigen leven en worden daardoor bruggenbouwers, die geestelijke bruggen bouwen vanuit de oude wereld naar een andere wereld. Dat is hun eigenlijke, meest wezenlijke levensopdracht. Het is voor de oudste generatie nieuwetijdskinderen die na hen komen, zoveel makkelijker de weg te vinden naar zichzelf, naar de eigen levensopdracht en naar het nieuwe denken dat daar mee samenhangt.

  • Eenzaamheid

Het zal duidelijk zijn dat juist de volwassen nieuwetijdskinderen nogal wat eenzaamheid hebben doorleefd: afgewezen worden, als het zwarte schaap gezien worden, niet passen binnen het schoolsysteem en op het werk, in verzet komen tegen holle autoriteiten, steeds weer vragen stellen die anderen ongemakkelijk vinden omdat ze eigenlijk geen antwoord hebben, en ga zo maar door; het veroorzaakt onvermijdelijk een voortdurende eenzaamheid. Dat gevoel was vooral ook daarom zo sterk, omdat ze in hun jeugd en in hun jongere jaren heel lang dachten dat ze de enige waren die zo dachten, voelden en in het leven stonden. Pas veel later toen er meer en meer aandacht voor het verschijnsel nieuwetijdskinderen ontstond, ontdekten velen van hen dat ze niet de enige waren en dat er nog veel meer mensen waren die dachten, voelden en leefden zoals zij.

  • Op zoek naar de zin van het lijden

Dikwijls zijn volwassen nieuwetijdskinderen in hun leven op zoek gegaan naar antwoorden. Waarom voel ik mij anders? Waarom zeggen de oude antwoorden mij niets? En vooral als er dan grote problemen opdoemden op hun levenspad, werden ze er nog meer toe aangezet om ook echt op zoek te gaan naar antwoorden, waarmee zij konden leven en die hen zouden helpen om deze moeilijke levensperiode te doorstaan. Velen hebben juist in dergelijke situaties de eerste stappen gezet op de spirituele weg omdat ze alleen daar antwoorden op hun vragen konden vinden waar ze echt wat mee konden. Achteraf zien deze oudere nieuwetijdskinderen dat deze donkere levenservaringen niet zinloos waren, omdat zij daardoor eindelijk de antwoorden vonden.

  • Een onweerstaanbare drang naar vrijheid

Alle nieuwetijdskinderen, zowel de jongere als de oudere, hebben een sterk ontwikkeld gevoel voor vrijheid. Zodra iemand het woord ‘moeten’ gebruikt, komen ze in opstand, in ieder geval innerlijk. Ze willen zelf beslissen over hun eigen leven en verdragen het niet goed als een ander hen al te veel betuttelt.

Lfs, R & J

Nieuwetijdskinderen..

1508-20121107022329

kinderenNieuwetijdskinderen zijn heel gevoelige, intuïtieve en open kinderen die blijk geven van een innerlijke wijsheid. Nieuwetijdskinderen zijn overgevoelige en tevens hoog sensitieve kinderen. Zij voelen emoties en verdriet van anderen heel sterk. Vaak hebben deze kinderen een vorm van paranormale begaafdheid. Ze zijn over het algemeen open, hebben een sterke intuïtie en zijn erg gevoelig, zowel voor de zichtbare als onzichtbare wereld om ons heen. Stemmingen, sferen en de energie van anderen nemen ze gemakkelijk op. Evenals de energie uit de kosmos, waardoor ze soms aura’s (energievelden) zien, stemmen horen of gebeurtenissen voorzien. Verder zijn ze vaak sociaal, kennen een grote liefde voor dieren en de natuur en hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel.

Overgevoeligheid van deze kinderen kan zich op vele manieren uiten, zoals emotioneel, verdrietig of in de vorm van allergie of voedselintolerantie. Veelal leven nieuwetijdskinderen te veel in hun gevoel en staan te weinig met beide beentjes op de grond. (binnenkort zullen we een stuk plaatsen over hoe je nieuwetijdskinderen kunt leren om te aarden/gronden) Nieuwetijdskinderen zijn vaak heel speciale kinderen die hun eigen kijk op dingen hebben, heel verrassend en opvallend creatief in het vinden van oplossingen. Net of zij een extra dimensie hebben die bij anderen ontbreekt. Dit leidt vaak tot onbegrip, zeker als hun handelen niet binnen de “normale” patronen valt, niet binnen de structuren van onze maatschappij.

Ze laten zich niet bedriegen door de buitenkant van mensen in hun omgeving. Makkelijker gezegd is dat deze kinderen als het ware “spiegels” van onze gevoelens zijn. Liegen tegen deze kinderen is dus praktisch onmogelijk! Als deze kinderen niet bewust zijn van hun eigen “gave” kunnen zij het gevoel van anderen overnemen. Meestal hebben ze zelf niet door dat ze dat doen. Daardoor kan het gebeuren dat ze boos zijn, of verdriet hebben, teleurgesteld zijn, zonder dat ze weten waarom. Juist dat laatste, laat zien dat het gaat om emoties die ze van anderen hebben opgepikt. Zijn wij druk dan worden zij druk. Hebben wij geen harmonie van binnen dan raken zij uit balans. Hebben wij verdriet, dan huilt het nieuwetijdskind s’nachts, zonder te weten waarom. Ze voelen immers haarscherp aan wat er in ons omgaat en nemen dat onbewust over. Dat is voor ouders van nieuwetijdskinderen niet eenvoudig. Neem bijvoorbeeld het verdriet en stress wat we soms bij ons dragen, die houden ze ons als een spiegel voor doordat ze datzelfde gedrag vaak uitvergroot aan ons laten zien. Je moet jezelf bewust maken dat jij eerst zelf tot rust moet komen en dat dan pas je kind tot rust komt. Nieuwetijdskinderen dwingen de volwassenen om hen heen onbewust tot eerlijkheid, zelfinzicht en werken aan zichzelf, en brengen hen zo op de goede weg van geestelijke groei. Dat vraagt veel moed van volwassenen, moed om zichzelf in die spiegel te durven aankijken.

Nieuwetijdskinderen zijn idealistisch, spiritueel, diepzinnig en fantasierijk. Ze zijn erg gesteld op gelijkheid want in hun ogen is iedereen gelijk ongeacht leeftijd of nationaliteit. Ze hebben ook erg veel respect voor mensen die ze zien als hun gelijken. Omdat zij minder door angst en zelfbehoud worden aangedreven, zijn ze minder gevoelig voor dwang, autoriteit en discipline. Wel kunnen ze in verwarring raken door onbegrip en daar kunnen ze zich vervreemd en eenzaam door voelen. Ze kunnen zich dan afvragen wat ze hier op aarde komen doen.

Net als dat alle kinderen verschillend zijn, zijn er ook verschillen in nieuwetijdskinderen. Er zijn ontzettend veel sites waar je per nieuwetijdskind informatie kunt vinden.

We zullen de eigenschappen hier in het kort neer zetten:

Indigokinderen:

Indigo’s zijn hoogst intuïtief, empathisch en/of paranormaal begaafd, erg creatief in kunsten, muziek, technologie en schrijven. Ze hebben moeite met regels als ze denken dat het niet klopt of oneerlijk is. Ze hebben het vermogen om de waarheid te zien in alle dingen en weten wanneer ze iets wordt voorgelogen. Omdat Indigo’s één van de eerste erkende nieuwetijdskinderen waren, werd er al gauw een label opgeplakt van ADD of ADHD wat absoluut niet klopt. Ze zijn erg intelligent en ze zijn vaak niet al te openlijk over hun gaves. De taak van deze Indigokinderen was met name om oude patronen te doorbreken en de deur te openen voor nieuwe paradigma’s en energetische structuren op aarde. Ze zijn vaak vasthoudend en eigen-wijs en hebben de neiging alles te willen evalueren en overal vraagtekens bij te plaatsen. Indigokinderen weten vaak wie ze zijn en wat ze willen in het leven, maar zijn ook heel gevoelig en kwetsbaar voor energie en kritiek van anderen en kunnen daardoor snel uit balans raken of trekken zich terug in zichzelf.

Kristalkinderen:

Deze kinderen zijn het gevoeligst van allemaal, zij zijn extreem gevoelig voor alles in hun omgeving zoals geluid, kleuren, negatieve emoties van anderen, geuren, voedsel, het ”gevoel” van kleding, groepsbewustzijn en ga zo maar door. Ze hebben een dagelijks samenzijn met de natuur en de elementen nodig. De Geest van de Natuur zal ze helpen om in evenwicht te blijven en alle negatieve energieën te verwijderen. Ze weten zelf wat goed en slecht is, dus zullen weinig traditionele opvoeding nodig hebben. Kristalkinderen hebben een nog subtielere energie. Zij hebben niet zozeer de behoefte om patronen te doorbreken maar doen alles op hun eigen, vredige manier. Zij kennen de natuurlijke stroming van de energie in het Universum en zijn volledig verbonden met hun Hogere Zelf. Zij dragen in hoge mate bij aan de verhoging van de collectieve trilling van de mensheid doordat ze de vibratie van de nieuwe planeet al bij zich dragen.

Sterrenkinderen:

Deze kinderen voelen zich vaak eenzaam, hebben het gevoel dat ze hier niet thuis horen en soms kunnen ze het gevoel hebben alsof ze geen familie hebben. Ze hebben veel ongeduld met het aardse leven, ze willen vaak alles “gelijk” doen! Ook kunnen het laatbloeiers zijn. Dit komt doordat ze empathisch zijn ze pakken gevoelens van anderen op en denken soms dat dit hun eigen gevoelens zijn. Dat maakt dat ze daarom nooit echt zeker van hun eigen gevoelens zijn. Deze kinderen hebben een hekel aan botheid of grof gedrag. Deze kinderen voelen zich ook sterk verbonden met vorige levens, ze herinneren zich dingen die gebeurt zijn of hebben extreme angsten voor datgene wat heftig was in hun vorige leven. Sterrenkinderen zijn vaak geobsedeerd door de zon, maan en sterren. Ze kunnen uren naar de hemel kijken.

Regenboogkinderen:

Regenboogkinderen hebben een zeer hoog intuïtief bewustzijn. Ze zien en horen eigenlijk alles. Ze zijn zeer aanvankelijk voor energieën die anderen vaak niet waarnemen. Vaak zijn regenboogkinderen paranormaal begaafd. Deze kinderen reageren vaak allergisch op voeding, ze hebben veel baat bij biologisch en/of vegetarisch voedsel. Nog een opvallende kenmerk van deze kinderen zijn hun ogen. Regenboogkinderen worden geboren met uitzonderlijke grote ogen, vaak zijn de ogen blauw maar soms ook bruin. Deze ogen kunnen dwars door je heen kijken, tot recht in je ziel. Deze kinderen zijn bijzonder wijs. Het zijn vaak oude zielen die teruggekeerd zijn als regenboogkinderen. Typerend voor regenboogkinderen is dat ze erg hooggevoelig zijn voor alles. Ze zeggen dat regenboogkinderen de jongste generatie is. Regenboogkinderen worden geboren als bijzonder wijze kinderen die ons heel vaak een spiegel zullen voorhouden. Door hun zeer gevoelige aard moeten ze beschermd worden tegen teveel prikkels van buitenaf. Ze zullen heel veel liefde en respect geven, mits ze zelf ook zo behandeld worden. Ze zeggen dat de regenboog generatie hier is om ons helende energie te geven.

Een Regenboogkind dat zich niet kan ontwikkelen zal qua energielevel terug kunnen vallen.
Een Indigo- of Kristalkind kan zich ook ontwikkelen tot een Regenboogkind.
De term nieuwetijdskinderen is niet leeftijdsgebonden, een volwassene kan dus ook een nieuwetijdskind zijn.

Een verhelderend boek over nieuwetijdskinderen is het boek van Hans Stolp:  De levensopdracht van nieuwetijdskinderen Wie zijn ze en wat ze ons leren 

We zien uit naar je reactie en/of je eigen ervaring.

Lfs R & J

Wat is Telepathie?

telepathie

Ja wat is telepathie eigenlijk? We zien het natuurlijk wel in fantasiefilms en series. Mensen die telepathisch contact kunnen leggen met andere mensen. Ze communiceren dan door hun gedachten en gevoel over te brengen zonder hardop te praten. Maar bestaat het ook echt? Ja het bestaat!

telepathieIk heb het ervaren toen ik zelf net alles aan het ontdekken was. Mijn neefje was toen twee jaar en kon nog niet praten, maar als ik iets aan hem vroeg hoorde ik hem antwoord geven. En in het begin dacht ik “Nee dit kan niet!”  En als ik het dan met anderen erover had dan vonden ze het maar vreemd en kreeg ik als tegen antwoord “Hij kan nog niet praten…” Maar ik hoorde het hem duidelijk zeggen.  Het werd duidelijker voor me toen iemand mij meer uitleg gaf over telepathie. Ik wist wel dat het bestond, maar ik had nooit verwacht dat mensen tot zoiets in staat waren en tegelijkertijd klonk het ook logisch op dat moment. Op het moment dat mijn neefje ging praten, viel die verbinding ook weg en omdat ik zelf nog erg bezig was met mijzelf te vinden ben ik er nooit mee verder gegaan!

Nu begint langzaam de verbinding tussen mij en mijn dochter steeds sterker te worden, af en toe hoor ik haar gedachten naar mij toe in mijn hoofd. De eerste keer dat het gebeurde was ik mijzelf aan het klaar maken om weg te gaan, ik had mijn haar al gekamd en wilde mijn tanden poetsen. Mijn dochter zat in haar loopstoel en volgde mij nauwkeurig. Ik deed automatisch mijn haar weer even vast met tanden poetsen en toen hoorde ik in mijn hoofd: “Ja hoor, mama doet haar haar weer vast! Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik het los mooier vind…” Ik keek verschrikt om en zij gaf mij echt een blik van “Ja je hebt mij wel gehoord!”

Het is nu niet zo dat ik hele gesprekken met mijn dochter via telepathie heb, want zover zijn we nog lang niet! En ook omdat ik nog sterk angsten heb net als iedere andere moeder. Doe je het wel goed? En helemaal als een Nieuwetijds-moeder want dan zou je een Nieuwetijdskind toch beter moeten aanvoelen?  Weten wat ze denkt en voelt… Maar helaas is dat iets waar je naar toe moet werken! Wel had ik laatst dat we op een verjaardag zaten en zij zat bij papa op schoot… Ineens begon ze te huilen en iedereen gelijk van: “Wat is er?” Ik hoorde haar zeggen in mijn hoofd “Au mijn voet!” En ik zei dat ze haar voetje verdraaide toen papa haar optilde… Iemand keek me verbaasd aan en vroeg aan mij hoe ik dat wist? Ik zei: “Ach gewoon een gevoel!” Soms heb je heel sterk dat je jezelf niet meer wil en kan verdedigen!

Naar mijn idee is telepathie iets heel normaal! Alleen klinkt het mooier als dat het is. Want iedereen heeft die verbinding! Dat je met je vriendin op de bank zit en dat je op hetzelfde moment hetzelfde zegt… Of dat de telefoon gaat en je weet wie er belt… Het wordt allemaal onder telepathie gebracht iedereen heeft dat wel eens mee gemaakt maar meestal zeggen we niet dat het telepathie is maar “toevallig”.  Dat komt omdat wij nu zo gewend zijn om taal te gebruiken.
In de prehistorie bestond er nog geen taal. De mensen spraken toen via telepathie.

Ik wil hier zeker mee verder gaan met mijn dochter, want het is onze oertaal en die mag zeker niet vergeten worden! Ik heb een artikel gelezen en daarin vertelde ze dat Nieuwetijdskinderen over het algemeen later zouden praten, omdat ze zich duidelijk konden maken via gevoel en telepathie. Mijn gevoel zegt dat het in de meeste gevallen niet zo werkt, omdat kinderen genoeg mensen om zich heen hebben die verwachten dat ze zich via taal duidelijk maken.

Heeft iemand anders weleens iets mee gemaakt wat met telepathie te maken heeft? Ik zou graag ook andere ervaringen willen weten, ervaringen willen delen… Want hoe dan ook Nieuwetijdskinderen zullen je altijd blijven verbazen. En het is fijn als je met andere mensen er over kan praten die hetzelfde ervaren…

Ik heb een stuk gelezen of over Indigo’s & Kristalkinderen die door middel van telepathie duidelijk maken wat zij voelen of willen. Volgens het artikel zouden deze kinderen pas veel later gaan praten omdat ze het niet nodig hebben. Ik zie dat zelf niet zo, want als ik naar mijn eigen dochter kijk heeft ze genoeg mensen om zich heen die niet door middel van telepathie met haar communiceren. Ze zal straks dus toch moeten praten om kenbaar te maken wat ze wilt of bedoelt.
Heeft iemand anders weleens iets mee gemaakt wat met telepathie te maken heeft? Ik zou graag ook andere ervaringen willen weten…