Roze bavianenkonten schoenen #column #Petra

Ik ben gek op taal.
Op woordspelingen, poëzie, versprekingen en beeldspraak.
Ik heb ook overal snel een beeld bij, zie het direct voor me.
Net als onze kinderen, geweldig!

Trots laat ik deze week mijn nieuwe schoenen zien aan de kinderen.
Pumps. Roze.
Mijn meiden zijn er meteen gek op. ‘Als ik later groot ben ga ik ook hakken kopen’, zegt mijn dochter met een verliefde blik in haar ogen. ‘100% hakken…..’
De oudste kijkt met een verbaasde blik naar de schoenen en lijkt zich af te vragen hoe ik voor die kleur heb kunnen kiezen.
Onze andere zoon heeft er een veel meer uitgesproken mening over: ‘Zijn die van bavianenkonten gemaakt of zo?’ Ik lach. En zie de ‘bavianenkonten’ direct voor me.
De bavianen zijn er al vaker bij gehaald om zijn mening duidelijk te maken. Als iets vies is smaakt het naar bavianenkeutels. Een voor mij bekende beeldspraak inmiddels.

Kinderen en taal. Soms komt het recht uit hun hart of uit hun tenen. Weet je direct wat ze bedoelen en hoe ze zich voelen.
Onze dochter van 4 schreeuwde laatst tegen mijn man: ‘Ik dacht dat jij leuk was!! Maar dat is niet zo!’ Nou…dat was duidelijk! Ze was boos omdat de gehaktballen op waren en dat ze er dus niet nog een kreeg van manlief.
We konden eigenlijk onze lach niet inhouden.

Prachtig vind ik de fantasie van kinderen. Maar soms heb ik geen flauw idee waar ze het over hebben.
Mijn zoon vroeg me of je onsterfelijk bent wanneer je in caramel leeft en ik kon alleen maar uitbrengen; ‘Wat schat?’
‘Nou, de Amerikaanse president kreeg laatst caramel over zich heen en kon gewoon nog ademen!’
‘Wat schat?’, was wederom mijn antwoord.
‘Ja, het was in die ene serie. Huppeldepup.’ Ik verstond de Engelse titel niet en had geen idee wat hij bedoelde.
‘Als je een blog gaat schrijven moet je vertellen dat ik vroeg over die man die caramel over zich heen kreeg!’
‘Goed schat, dat zal ik doen.’

Kinderen en taal. Mooi vind ik het filosoferen. Het nadenken over van alles. De vragen die ze stellen.
Grote vragen over het ontstaan van de aarde. Het geloof, maar hoe zit dat dan met de dinosauriërs?
Kleinere vragen. Over hoe oud een mug kan worden. Over wie muziek heeft uitgevonden. En natuurlijk waarom een baviaan rode billen heeft.
Ze stellen zoveel vragen dat ik me weleens een wandelende encyclopedie voel.
Soms moet ik ze het antwoord schuldig blijven. ‘Dat moet ik even opzoeken’, is dan het antwoord.
Vaak zijn de vragen ontroerend. En moet ik er ook om glimlachen. Als mijn zoon bijvoorbeeld tijdens het fietsen opeens vraagt of kinderen vermoeiend zijn.
‘Vermoeiend? Heel soms wel ja, net als volwassenen, maar ze zijn ook heel leuk.’
‘Dan denk ik toch dat ik wel een vrouw neem later.’

Kinderen en taal. Genieten vind ik het!

Groetjes Petra

Foto: Internet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s