Ontroostbaar #Column #Tessa

MAAAAAAAAAAAMAAAAAAAAAAAAAAAWHAAAAAAAAWHAAAAAAAAA!!!!!!!!
Ik hoor mijn kleuter buiten in de straat. Het lijkt wel een oerkreet en ik schrik me kapot. Er raast van alles door mijn hoofd, gelukkig gilt hij hard dat is vaak een goed teken. Er schieten gebroken ledematen door mijn hoofd en vreselijke wonden waarmee ik vast meteen richting EHBO moet. Dit geluid heb ik nog niet eerder van hem gehoord. Oorverdovend en vanuit zijn tenen. Ik ren de tuin uit de straat op en zie mijn kleuter gebogen staan bij een stukje gras.

Wat is er? Kleuter is totaal in tranen, dikke tranen sieren zijn gezicht. Zijn wangen glimmen in de zon van de natte tranen die maar blijven stromen. Hij haalt schokkend adem en kan zijn ogen niet van het gras afhalen. Dan zie ik het. Er ligt een dode ekster.

Ach kom eens bij me, dan kan ik je troosten. Kleuter kruipt bijna in me en droogt zijn tranen en ondertussen ook de nodige snot aan mijn shirt en daarna nog wat aan mijn broek. Hij is overleden mama! Ik vind het zoooo zielig. Als je dood bent wordt je nooit meer levend. Nu is de vogel er nooit meer! Opnieuw begint hij met huilen.
Peuter komt aangesneld, want die miste zijn moeder blijkbaar in de tuin en voelde waarschijnlijk dat er sensatie was. Ook hij buigt zich over het dode lichaam van de ekster. Die is overleden, constateert ook hij. Mama, we moeten hem begraven!
Tijd voor actie. Kleuter wil niet bij het lichaam weg en blijft trouw bij de dode ekster staan. Ondertussen komt de buurvrouw thuis en ziet het tafereel aan. Even de dode ekster in de groene bak gooien is er niet meer bij. Er moet nu een begrafenis komen. Peuter loopt mee naar de garage en komt al snel met een schep aan. Ik pak een grote schep, omdat ik denk dat de grond in het bos achter ons huis best nog wel eens hard kan zijn. Met de dode ekster op mijn schep lopen we in optocht naar het bos. Kleuter zoekt een mooie plek onder een boom. Hij bekijkt het tafereel aandachtig samen met peuter. Voorzichtig leggen we de dode ekster in het gat onder de boom.

Kleuter en peuter zoeken stokjes en maken daarvan een kruis. Dat komt op het graf.
We lopen terug naar huis. Peuter rent de tuin in en verteld het hele verhaal tegen papa. Kleuter is de hele dag nog van slag. Gaat onder zijn dekentje op de bank liggen. Het is prachtig weer en bijna alle kinderen spelen buiten. Niet alle kinderen. Kleuter ligt onder zijn dekentje op de bank. Een paar dikke knuffels en een uur verder mengt hij zich ook weer tussen de kinderen. Het leven gaat weer door.

Groetjes, Tessa

Foto: Internet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s