Lummelen #Column #Petra

“Mag ik je helpen?”

Ik ben de was buiten aan het afhalen en de jongste van 4 is er als de kippen bij. Ze vindt het heerlijk om te helpen en ik vind dat heel gezellig. Ze pakt een stoeltje want anders krijgt ze de was er niet af. Op haar manier vouwt ze de kleren op. Op mijn manier vouw ik de kleren zonodig nog een keer op. Een legging helemaal in de breedte rondgedraaid als een soort touw lijkt me niet zo praktisch om in de kast te leggen, maar de t-shirts zijn prima zo. Ze gaat nog even een rondje langs de droogmolen om alle knijpers eraf te halen en we zijn weer klaar. Fijn om zo samen bezig te zijn. Om lekker thuis te lummelen zoals ik het noem. We zijn dan lekker samen, maar gaan toch onze eigen gang.

Ik heb eens gelezen dat kinderen het het fijnst vinden om in de buurt van hun moeder te spelen terwijl zij bijvoorbeeld gewoon de was aan het opvouwen is. Het is een onderzoek van een tijdje geleden hoor, dus pin me er niet op vast. En waar moeder staat kun je natuurlijk net zo goed vader lezen. Maar toen ik het las kon ik mezelf daar wel in herkennen. Want mijn jeugdherinneringen gaan niet hoofdzakelijk over vakanties of pretparken. De meest heldere jeugdherinneringen gaan over de gewone, dagelijkse dingen. Over als mijn moeder ging schoonmaken bijvoorbeeld. Nou, en dat gebeurde grondig hoor, in de jaren 70. Alles ging van zijn kant. Planten werden allemaal uit de vensterbank gehaald en zelfs de bladeren werden nat afgenomen. De radio stond aan. Er hing een geur van spiritus in huis en ik speelde met mijn barbies. En mocht haar helpen. Net zoals mijn dochter van 7 die graag aardappels schilt. Het gaat niet snel en ze heeft zich al eens aan de dunschiller gesneden, maar ze blijft erom vragen. En dan staan we samen aan het aanrecht te kletsen.

Onze kinderen gaan hun eigen gang. Ik ben geen moeder die ze gaat vertellen wat wij die middag gaan knutselen. Ik beken ook eerlijk dat het zweet me uitbreekt bij het zien van die nieuwe armbandjes. Die loom armbandjes. Ik zou niet weten waar ik moest beginnen met al die elastiekjes. Onze oudste zoon vindt het erg leuk en maakt ze zelf. Maar als de anderen het zouden willen zou ik echt even op youtube moeten kijken. Of mijn oudste lief aan moeten kijken. Ze verzinnen altijd zelf wat ze gaan maken van lege wc-rollen, flessen, doosjes of gewoon met papier en potloden. Maar altijd met heel veel plakband! Niet dat ik het niet geprobeerd heb hoor, het samen knutselen. Maar uiteindelijk zat ik aan tafel met de meest prachtige bouwwerken van klei en waren de kinderen, nadat ze lachend wat drolletjes gekleid hadden, hem alweer gevlogen. Naar buiten om hutten te bouwen in het bos. Om racewagens te bouwen, skelterraces te houden. Om rond te fietsen of wandelen met de baby’s, lees: poppen en knuffels. Of om samen te fietsen of te wandelen. Ze mogen pakken wat ze nodig hebben, maar mogen het ook allemaal zelf weer opruimen.

En tijdens het kamperen laatst zag ik ook hoe lekker ze dat vinden, hun eigen gang gaan. Ze haastten zich ’s ochtends om naar de speeltuin te gaan, want daar was zand! En water! Er moesten dammen gebouwd worden! En chocomel gemaakt worden van modder! En verder hadden ze weinig nodig. Ze waren blij en vermaakten zich prima.
Heerlijk was dat. Een lang weekend zonder school. Zonder televisie. Vooral ons meest gevoelige kind bloeit daar erg van op.
We waren de hele dag buiten. Hebben heerlijk gewandeld, gefietst, gebarbecued en een fikkie gestookt. En verder? Verder heel veel gelummeld. Iets wat ik wel heb moeten leren hoor, want ik trek er graag op uit, maar onze kinderen laten heel goed zien hoe het moet.

Groetjes, Petra.

Foto: Prive

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s