Aardig zijn! #Blog #Petra

Er zijn in elk gezin denk ik weleens van die momenten waarop je denkt; ‘Goh…het is weleens gezelliger geweest’.

Op het moment zitten wij even in zo’n periode. De kinderen letten veel op elkaar, uiten kritiek en maken ruzie om de kleinste dingen. En ik weet niet waar het aan ligt, ik kan er niet mijn vinger op leggen.
Het kan niet liggen aan te weinig slaap. Ze gaan op het moment op tijd naar bed allemaal. Ik let er extra op dat ze voldoende en op tijd eten, daar kan het ook niet aan liggen. Er zijn op dit moment geen spannende dingen die er spelen. Ik weet dus niet waar het door komt, het is gewoon even een gegeven.

We hebben het lelijk doen tegen elkaar weleens als laatste redmiddel geprobeerd te veranderen door straf te geven, maar daar zijn wij geen voorstander van. Wij willen graag dat ze begrijpen dat het niet fijn is om onaardig tegen elkaar te doen zonder daar consequenties aan te verbinden. Wanneer ze een week bijvoorbeeld geen spelletjes mogen spelen op de playstation hebben wij niet het gevoel dat ze gaan nadenken over hun gedrag. De kans bestaat dat ze zich alleen aardig gaan gedragen om weer op de playstation te mogen. Of dat ze in het ergste geval stiekem lelijk tegen elkaar gaan doen.
Wat ik wel heel veel doe is herhalen dat wij willen dat ze aardig tegen elkaar zijn. Dat ze lief zijn voor elkaar en elkaar steunen. Dat het niet fijn voelt om steeds kritiek te krijgen. ‘Maar ik zei toch sorry!’ roepen de kinderen regelmatig. ‘Sorry zeggen is niet genoeg’ is dan mijn antwoord. ‘Ik wil dat je nadenkt voordat je iets zegt. Want ook al zeg je sorry…de ander heeft al verdriet. Je kunt je woorden niet terugnemen’. Als iemand lelijk tegen ze doet vertel ik ze om eens te proberen om ‘dank je wel’ te zeggen. Dat komt misschien raar over. En nee, ik wil niet dat mijn kinderen over zich heen laten lopen. Maar soms kan het iemand verrassen en gaan ze nadenken over hun gedrag. ‘En het voelt fijner om aardig te zijn dan boos’, vertel ik ze.

1 van de kinderen is op het moment helemaal vaak boos. Het gedrag past bij zijn hooggevoeligheid. Hij is snel overprikkeld en dit uit zich vaak in boze en gefrustreerde buien. Maar ook hem geef ik mee dat hij altijd een keuze heeft. Dat ook hij een keuze heeft hoe hij er mee om gaat. Nu moet ik zeggen dat dit niet altijd werkt. Op momenten dat hij ontroostbaar veel verdriet heeft zal ik zoiets niet zeggen. Dat zijn geen momenten waarop ik me bezig houd met opvoeden. Maar als ik even voel dat de situatie te sturen valt wijs ik hem erop dat het zijn eigen keuze is om heel erg boos te doen. Dat hij ook even naar z’n kamer kan gaan om af te koelen en dat hij ervoor kan kiezen om aardig te zijn. ‘Je kunt altijd proberen om aardig te zijn. Het kost je evenveel moeite. Ik hou van je en wil je helpen met je probleem maar ik wil wel dat je op je taalgebruik let’.
‘Maar jij doet ook kattig!’schreeuwde zoonlief laatst tegen me. En hij had gelijk. Het gedrag van de kinderen irriteerde me en ik reageerde inderdaad kattig. Kinderen houden je regelmatig de spiegel voor. En dat is heel leerzaam. Want ook ik reageer niet altijd even aardig wanneer ik een meningsverschil heb met mijn man. Ook ik maak me schuldig aan roddelen waar mijn kinderen bij zijn. Ook ik uit misschien wel meer kritiek dan nodig.

‘Je eigen gedrag is de meest effectieve opvoedingstechniek die er is’ (van Wayne Dyer). Ik lees het in het boek ’ Het Mama masterplan’ van Christine Pannebakker. Ik heb het al eerder genoemd, het is het enige opvoedboek wat ik er regelmatig even bij pak en wat mij inspireert. Ook in de opvoeding van hooggevoelige kinderen vind ik het een prima ondersteuning, omdat het gaat over opvoeden vanuit je intuitie. Over zelfvertrouwen geven aan je kind. Over het hebben van dromen, wat je kunt leren van je kind en over het goed zorgen voor jezelf. Ook hierin lees ik mooie dingen over aardig zijn en een rolmodel zijn voor je kinderen. En wat wij van onze kinderen kunnen leren. Ik vind het echt een aanrader!

Ik ben op weg naar de supermarkt en het valt me op dat ik heel veel mensen tegen kom, maar dat er niemand is die lacht. Eigenlijk wordt er heel chagrijnig gekeken en ik word er niet vrolijk van. Volwassenen kunnen nog veel leren van een kind, kinderen lachen veel vaker op een dag!

In het eerder genoemde boek heb ik net het volgende gelezen:

Een mens kan de wereld veranderen.
1. Kijk elke dag iemand die je niet kent een paar seconden aan.
2. Glimlach, dat wil zeggen: ik ben het eens met wat ik zie.
3. Zeg iets aardigs.

Ik neem me voor ermee aan de slag te gaan!

Groetjes, Petra.

Advertenties

Een gedachte over “Aardig zijn! #Blog #Petra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s