Zonnetje #Blog #Petra

Ons zonnetje.

Daar sta je dan. Het is zondagmorgen. Je hebt meteen toen je uit bed stapte een zonnebril in je haar gedaan als haarband. Een glitterrokje tevoorschijn getoverd en er een roze hemdje bij aan getrokken. Je staat te zwieren met je rokje en je voelt je mooi. Ik ken het gevoel. Vrolijk vraag  je of je  mee mag helpen met roeren. Manlief gaat pannenkoeken bakken, vaste prik op zondag, en je wilt graag meehelpen. Ik maak een foto van je. Het zonnetje schijnt door het keukenraam en valt op je haren. Het wordt een stralende foto van een stralend meisje.

Ons zonnetje, met je stralende glimlach, ook als je iets spannend vindt. Je kwebbelt dan druk en bent de clown. Aan wie doet me dat denken?

Ons zonnetje. Wat moet je huilen als mensen grapjes over je maken. Je denkt zo snel dat mensen boos op je zijn en je moet huilen van kritiek. Het komt dan uit je tenen, wat ben je gekwetst. Het is heel herkenbaar.

Ons zonnetje. Wat ben je soms streng voor jezelf. Je neemt prachtige tekeningen mee naar huis. Mooie kunstwerken. Maar in plaats van poppetjes zie ik dat je streepjes hebt getekend. Terwijl je op de peuterschool al mooie poppetjes tekende. Het maakt me niet uit, maar het maakt me wel nieuwsgierig. Als ik er naar vraag antwoord je dat je niet weet hoe je de tenen moet tekenen. Dus ben je maar gestopt, bedenk ik me. Mijn 4 jarige dochter wil het alleen maar heel goed doen. Het komt me bekend voor.

Ons zonnetje. Met je stralende glimlach. Vrolijk ren je door het leven. Je rent soms zo hard dat je heel hard valt. Ons vrolijke meisje. En piekeren doe je ’s avonds in je bedje. Dan komen de vragen. Aan wie doe je me denken?

Ons zonnetje. Je kunt je al zorgen maken om anderen. Hoe klein je bent. Als ik verdrietig ben inspecteer je mijn gezicht. Je doet mijn gezichtsuitdrukking na en vraagt: ‘ Wat is er mama, want je kijkt zo!’ En mijn denkrimpel wordt nagedaan. Je hebt het niet van een vreemde.

Ons zonnetje. Het kan je niet snel genoeg gaan.  Je bent onze laatstgeborene en wat baal je daar van. ‘Ik wil niet als laatste geboren zijn!’  Op de fiets vertel je dat je niet weet welke vader  je later zult uitkiezen. Als je later een moeder wordt. En later die dag vraag je aan je oma hoe zij dat allemaal deed vroeger. Hoe heeft zij een vader (man) gevonden toen ze een baby wilde? Mijn schoonmoeder vertelt het in geuren en kleuren en je hangt aan haar lippen. Ik ken nog iemand die altijd zo’n haast heeft. Die alles tegelijk wil.

Ons zonnetje. Wat maak je ons blij. Je bent in een moeilijke periode in ons leven geboren en wat konden wij die even vergeten wanneer we in je pientere blauwe baby oogjes keken. Je had geen weet van het verdriet dat zich afspeelde en bent gegroeid tot een vrolijke kleuter.  Je maakt mensen aan het lachen. Je houdt van grapjes maken en je bent scherp.  Je lijkt op iemand.

Ons zonnetje. Je bent  1 van de 4 zonnetjes in ons leven. Wat boffen wij toch met jullie. Ik hou van al onze zonnetjes evenveel. Maar jij, ons kleinste zonnetje, ik weet al op wie je lijkt.

Je lijkt op…mij.

Groetjes Petra

Foto: Prive

Advertisements

2 gedachtes over “Zonnetje #Blog #Petra

  1. Prachtig… tranen in mijn ogen omdat ik mijn zonnetje er zo sterk in herken…. Wat kun je intens veel van je kind(eren) houden he?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s