Zintuigen en herinneringen #blog #Petra

Ik zet mijn favoriete cd op. Van Selah Sue. En meteen waan ik mijzelf in Oostenrijk. Een paar jaar geleden waren we daar op vakantie en hadden we die, toen nog nieuwe, cd mee. Sindsdien doet manlief elk jaar hetzelfde. We nemen een nieuwe cd mee op vakantie zodat je altijd het vakantiegevoel krijgt wanneer je hem later weer draait. Ik vind het een briljant idee! Want wat is er fijner dan mooie herinneringen? Ook de kinderen horen Selah Sue graag. ‘Mam..deze draaiden we in Oostenrijk!’  Vooral onze 8 jarige zoon hoort hem graag. Hij is gek op de bergen en vindt het er prachtig.

De zintuigen. Bijzonder dat daar zo sterk herinneringen aan gekoppeld kunnen zijn. Denken de meeste mensen bij de geur van een narcis aan de lente, ik denk dan direct aan het knippen van mijn amandelen toen ik vijf jaar was. Toen ik samen met mijn zusje van twee terug kwam uit het ziekenhuis had onze moeder naast onze fris gewassen lakentjes in de bedden vaasjes met narcissen neergezet. Ik kan de geur niet ruiken zonder eraan te denken.

Het geluid van een rits, de geur van oploskoffie doen mij denken aan de kampeervakanties van vroeger. Als ik meeuwen hoor doet me dat denken aan onze huwelijksreis op Jersey. Terwijl je ze hier toch ook hoort. Als zoonlief de eerste tonen van het K3 nummer ‘Blub, ik ben een vis’ hoort doet het hem meteen denken aan een optreden van peutergym. Hij was toen twee…Wij hebben het allebei heel sterk. Geuren, beelden, maar vooral muziek roepen direct herinneringen bij ons op. Wij hebben allebei ook een heel goed geheugen. Net als onze jongste dochter.

Mooi is het als je alles zo volop meemaakt zoals onze zoon en ik. Hij kan echt van zijn fiets stappen om naar mooi licht dat door de wolken heen schijnt te kijken. ‘Kijk nu toch eens wat prachtig!’ Hij heeft het niet van een vreemde. Ook ik houd ontzettend van de natuur, mooie landschappen, luchten en licht. En daarom ook van fotograferen en wandelen.  Maar het kan ook lastig zijn. Zo wilde hij in de klas het liefste niet meer naast een jongen zitten omdat hij zijn geur niet lekker vond. Met de jongen zelf had het helemaal niets te maken, maar hij werd er echt niet lekker van. Als ik iets kook wat hij niet lekker vindt ruiken kan hij echt met afschuw vragen of er iemand in zijn broek heeft geplast?!

Muziek en herinneringen. Ook dat kan een lastige combinatie zijn. Vorige week kregen wij het verdrietige bericht dat mijn opa plotseling was overleden. Na de eerste schok, het eerste verdriet, de zorgen om mijn oma kwamen al snel de zorgen om de kinderen naar boven. Wij wisten dat dit nieuwe verdriet ook oud verdriet naar boven zou halen. Van het overlijden van mijn moeder. Er werd getwijfeld door de kinderen of ze wel mee wilden naar de uitvaart. Wij spraken er eerlijk met ze over. Legden ze alles uit. Vertelden ze dat een afscheidsdienst niet eng is. Dat wij als familie met mooie woorden en mooie muziek terug zouden gaan denken aan onze mooie jaren met opa. Dat er mensen zouden gaan huilen en dat het goed is om te huilen. Dat huilen erbij hoort. Dat huilen mag. Dat wij graag wilden dat ze erbij zouden zijn, omdat zij bij de familie horen. ‘Ik ben zo bang dat ze muziek gaan draaien’ zei 1 van de kinderen. Zoals ik al eerder beschreef in een blog moet hij nog steeds erg huilen als hij de muziek hoort die tijdens de uitvaart van zijn oma is gedraaid. Muziek kan soms te overweldigend zijn en te heftige emoties oproepen. We bespraken met hem dat we zijn gevoelens begrepen. Ik vertelde het ook moeilijk te vinden om de liedjes van oma te horen, maar dat ik het wel fijn vind om aan oma te denken. En dat die liedjes daar voor zorgen. We regelden back up. Een lieve tante van mij zou met hem de zaal verlaten wanneer het hem echt teveel zou worden.

De uitvaart was mooi. Wij als familie hadden steun aan elkaar. Het afscheid nemen van opa en het sluiten van de kist verliepen ondanks het verdriet  op een ontspannen manier. De kinderen gaven heel goed aan wat ze wel en niet wilden. De oudste kinderen hebben niet naar opa in de kist gekeken, terwijl de jongste van vier vooraan stond toen we de kist gingen sluiten. We lieten het gebeuren, we lieten ze het zelf aangeven. De meisjes waren vooral bezig met hun nieuwe kleding. Zwierden met hun rokjes in de rondte. Ik was blij dat ze ondanks alles ontspannen waren.

Tijdens de muziek die gedraaid werd moest onze zoon inderdaad erg huilen. Zoals vele anderen. Hij wisselde van plaats met zijn broer zodat hij naast mijn man kwam te zitten. Zijn gezichtje was helemaal rood, tranen biggelden over zijn wangen, maar hij bleef zo dapper zitten. Al onze kinderen bleven zo dapper zitten. Onze jongste zat bijna trots te kijken. ‘Ik hoor erbij’.  Ze leefden erg mee met mijn oma en vonden het zielig voor haar. Onze oudste vertelde hoofdpijn te hebben van het niet willen huilen. Ze maakten het allemaal op hun eigen manier mee.

Na de uitvaart besprak ik ook met mijn vader hoe het met de kinderen gegaan was. En met onze zoon die zo tegen de muziek op had gezien. We zagen hem spelen met de andere kinderen, om broodjes vragen aan het personeel van het uitvaartcentrum, lachen. Wat was het goed gegaan. Ik weet niet wat er gebeurt wanneer hij de liedjes  van de uitvaart van opa weer hoort.. Waarschijnlijk zal het herinneringen oproepen. Mooie herinneringen hoop ik. Van een grootopa die dol was op zijn achterkleinkinderen.

Net zoals  ik altijd aan opa moet denken als ik Johnny Cash hoor. Ik voel dan bijna die zondagen van vroeger. Zie het gebloemde bankstel voor me. Voel de warmte van de kleine huiskamer. Proef de chips en de sinas. Hoor het ‘wil je nog wat drinken?’ van mijn oma. En dat elk kwartier. Hoor de gezellige, harde stem van mijn enthousiaste opa. Voel de por in mijn zij die hij gaf als hij iets wilde vertellen. Wat heerlijk toch, die fantastische herinneringen. Wat fijn dat je ze zo op kunt roepen.

 

Groetjes, Petra.

 

 

 

Advertisements

Een gedachte over “Zintuigen en herinneringen #blog #Petra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s