Ieder kind is uniek, toch? #Blog #Petra

Mijn laptop is gemaakt en ik kan eindelijk weer eens  oude foto’s bekijken. Van de zonnige vakantiefoto’s uit de tijd dat we nog met ons tweeën waren en de geboortefoto’s van de kinderen beland ik bij de peuterfoto’s.  Ik kijk naar hun mollige ronde gezichtjes, hun zachte haartjes, hun lieve uitstraling. Wat vergeet je toch snel hoe klein ze geweest zijn.

Met liefde kijk ik naar een foto van onze zoon. 2 Jaar is hij op de foto.  Zijn donkere pientere oogjes en stralende gezichtje  trekken mijn aandacht en ik denk terug aan die periode. Al snel na zijn geboorte voelde ik al dat onze jongen gevoeliger was dan de andere kinderen. Hij huilde veel meer, had er  meer behoefte aan om bij ons, bij mij te zijn. Hij leek nog niet klaar voor een leven buiten mijn buik. Vanaf zijn tweede jaar begon zijn gevoeligheid ook duidelijk te worden voor de buitenwereld. En toen werd voor mij duidelijk hoe hard mensen kunnen zijn. Hoe veel er wordt verwacht  van een kind tegenwoordig.

Hij moet 3 jaar geweest zijn en we waren op ouder en kind gym. Iets waar hij van genoot, maar wat hij door de aanwezigheid van andere, vreemde moeders ook eng kon vinden. Als we met het gezin in de speeltuin waren bewoog hij veel makkelijker en soepeler dan op gym. Hij leek in een grote groep dicht te klappen en had opeens mijn hand nodig om over een bank te lopen. Zijn onzekerheid kon er ook uit komen in de vorm van een driftbui. Waarna een moeder een keer  aan mij vroeg: ‘Moet jij de hele dag nog zo met hem?’ Mij verontschuldigend voor zijn gedrag vroeg ik mezelf al af waar ik mee bezig was. Mijn moeder antwoordde later: ‘Heb je niet gezegd: ja, en ik ben blij dat ik zijn moeder ben in plaats van jij!’ En ze had gelijk! Wat heb ik er  spijt van dat ik niet zo assertief was op dat moment. Dat ik dat niet geantwoord heb. Maar ook ik moest groeien in mijn rol als moeder. En assertiever worden.

Nog vaker  verontschuldigde ik me voor zijn gedrag. Wanneer hij boos werd  weet ik dat aan vermoeidheid. Of aan verlegenheid. Altijd voelde ik de behoefte uitleg te geven. Tot een moeder op het schoolplein een keer tegen hem zei: ‘Ben je weer eens chagrijnig?!’ Hoorde ik dat goed? Dat mijn zoon erg ongemakkelijk werd van haar vragenvuur leek  niet in haar op te komen. Maar daar wilde ik haar best even aan herinneren. ‘Nee..mijn zoon is niet chagrijnig! Mijn zoon vindt het niet fijn dat je zo ontzettend veel vragen aan hem stelt!” Hoe kun je kinderen leren om beleefd en aardig te zijn wanneer je zelf zo oordeelt en lelijk praat over een kind vroeg ik me af.  En ik kon hem alleen leren voor zichzelf op te komen door dit zelf te laten zien.

Er worden  veel eisen aan een kind gesteld tegenwoordig. En voor mijn gevoel wordt er met een vergrootglas naar kinderen gekeken. Het wordt vaak fijn gevonden als een kind extravert is. Zich gedraagt in gezelschap een daarbij het liefst niet teveel  geluid maakt. Een hele dag op een stoel kan zitten op school zonder te wiebelen. Vooral voor jongens vaak onmogelijk. Goed is in elk vak op school en daarnaast ook nog in een sport. Altijd vrolijk is en huppelend door het leven gaat. Ik merk dat presteren erg belangrijk wordt gevonden. Terwijl ik net zo veel waarde hecht aan creativiteit, behulpzaamheid, een eigen mening en een eigen smaak. Gelukkig vonden wij dit deze keer ook terug in hun rapporten. En dat een kind voelt en weet dat hij goed is zoals hij is. Ook als dit druk, dromerig of opstandig is. Een boos kind is vaak een gefrustreerd kind. Een overprikkeld kind. Een boos kind vraagt vaak om hulp.

Ben ik  aan het doemdenken? Nee, dat is zeker niet de bedoeling. Maar ik vergelijk onze kijk op kinderen  met onze kijk op elkaar. Wij volwassenen. Ook wij zijn allemaal verschillend. Maar ik voel niet de behoefte om mijn vrienden daar op te wijzen. Van mijn kinderen verlang ik  dat ze heel zachtjes praten in een restaurant. Ik weet dat sommige mensen zich vaak storen aan kinderen. Terwijl ik zelf zo hard kan schaterlachen met vriendinnen dat het hele restaurant mee kan genieten. Van mijn kinderen verlang ik dat ze zich gedragen wanneer er visite komt, terwijl ik zelf ook druk kan praten en lachen in een nieuwe groep. Misschien zijn zij op zo’n moment net zo onzeker. Ik weet heel goed wat mijn talenten  zijn, maar geef ook openlijk toe dat ik een hekel heb aan taarten bakken bijvoorbeeld en het ook  niet kan. Dat ik nooit mijn rijbewijs gehaald heb en het nu op mijn 42e eigenlijk niet meer durf.

Die ruimte voor verschillen zie ik niet altijd terug in de benadering van kinderen. Het is niet mogelijk om overal goed in te zijn. Het is niet mogelijk  om als kind allemaal op hetzelfde moment iets te leren. De ontwikkeling verloopt in sprongen en niet volgens grafieken.  Volwassenen plakken geen labeltjes op elkaar dus laten wij dit dan ook niet doen bij kinderen. Ik corrigeer  mijn vriendinnen of man niet in het openbaar. Laten  wij dat bij kinderen ook niet doen.  Ieder mens is anders. Ieder kind is anders. Met zijn eigen talenten, nukken en passies. Ook een kind heeft recht op een offday.

Mijn eigen gedrag eens met een vergrootglas bekeken te hebben neem ik me voor me nooit meer te schamen voor het gedrag van onze kinderen. Ook ik pak ze weleens extra aan in gezelschap  omdat ik denk dat men dit van mij verwacht. Ik zal niet meer oordelen over het gedrag van andere kinderen en onze kinderen niet meer met elkaar vergelijken. Ze zijn allemaal verschillend en ik ben zo trots op ze! Trots op wie ze zijn. En ze mogen zijn wie ze zijn.

Groetjes, Petra.

 

Advertenties

4 gedachten over “Ieder kind is uniek, toch? #Blog #Petra

  1. En oh wat heb ik veel geleerd sinds Jasper op de middelbare school zit. Dit qua MOETEN presteren. Jammer dan dat hij geen ster is in Duits en Wiskunde. Maar hij is wel heel erg creatief en daar zijn er niet zoveel van. Ik heb geleerd de druk niet meer zo hoog te laten zijn. Petra je hebt weer een fantastisch verhaal opgeschreven. We moeten maar weer eens binnenkort gezellig bij elkaar op visite komen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s