Superpapa #Blog #Petra

  • Laatst zag ik op de facebookpagina Nieuwetijdskinderen een prachtige foto. Van een vader en zoon, samen in een supermarkt, allebei gekleed in een superhelden outfit. Allebei hadden ze een cape om, cool!
    Het sprak me direct aan. Omdat ik 2 jongens heb die door het huis springen met hun Star Wars laserzwaarden. Superhelden capes liggen in de verkleedbakken in allerlei kleuren. Vanaf het ontbijt word ik overspoeld met Star Wars feiten…Wikipedia is er niets bij. En even geleden was Spiderman het hélemaal.En daarvoor Mega Toby! En Mega Mindy.
    Maar het sprak me nog meer aan door de tekst die erbij stond; sometimes real superheroes live in the hearts of small children fighting big battles. En meteen dacht ik aan mijn lief die de rol van superheld zo mooi vertolkt. In de gedaante van een betrokken vader.

    Toevallig ben ik het boek ‘De sterke, gevoelige jongen’ van Ted Zeff aan het lezen. Een boek over hooggevoeligheid dat zich met name richt op jongens en jonge mannen. Hoe houdt een gevoelige jongen zich staande in een stoere maatschappij?

    Onze jongens, die springend en vechtend door het huis rennen met hun laserzwaarden hebben ook een heel gevoelige kant. Spelen beiden naast jongens ook graag met meisjes. Gaan zonder schaamte naar een feestje waar verder alleen meisjes komen. Voor ons heel normaal. Wij denken niet zwart-wit, denken niet in termen ‘alleen voor jongens-alleen voor meisjes’. Maar toen er via via gevraagd werd of mijn zoon van toen 5 homo was, omdat hij de enige jongen op een meisjesfeestje was, was ik geschokt! Boos over die kortzichtigheid! Verbaasd. Wij zijn trots op ze! Zien de voordelen voor later. Ongelooflijk, het is een kind.

    In het boek wordt ook ingegaan op de vaderrol bij het opvoeden van gevoelige jongens. Zij ontwikkelen een beter gevoel van eigenwaarde wanneer zij worden opgevoed door een vader die niet afwijzend met zachtaardig gedrag omgaat. Gelukkig heeft mijn man zich ontpopt tot zo’n rolmodel. Een superheld. In de gedaante van een betrokken vader.

    Meteen vanaf de geboorte van de kinderen is hij een zorgzame vader. Eigenlijk begon dat al tijdens de zwangerschappen. Zonder morren en soms nog handiger dan ik nam en neemt hij verzorgende en huishoudelijke taken op zich.
    En nog nooit heb ik hem horen zeggen dat jongens niet mogen huilen. Toen iemand dit wel een keer tegen 1 van de jongens zei was onze zoon geschokt. “Wat raar om zoiets te zeggen. Wat ouderwets. Maar die meneer was ook al heel oud”.
    Nog nooit heb ik hem raar horen reageren als de jongens met een pop speelden. Of zich wilden verkleden als prinses. Met 2 zoons en 2 dochters is er allerlei speelgoed in huis, waar iedereen mee speelt. Al heeft men toch veel minder moeite met een meisje dat met een auto speelt dan met een jongen met een pop. Want een jongen met een pop ziet er uit als een……vader? Juist! Dit laatste heb ik niet zelf verzonnen, maar zag ik laatst zo geweldig verbeeld in een stripje.
    Nog nooit heb ik hem horen zeggen dat de jongens stoer moeten zijn of een grote vent. En hij noemt de meisjes geen prinsesjes.
    Want ook voor onze meisjes is hij een goed voorbeeld van een zorgzame vader. Hun haren worden bijna net zoveel gekamd door papa als door mama. Alleen noemt hij de elastiekjes touwtjes. Papa helpt ze net zo goed met aankleden, alleen heet alles dan panty ipv legging of maillot. En de meiden staan vooraan als hij een groot vuur maakt in de tuin en kijken ook mee als hij een aflevering van Macgyver of The A Team opzoekt op youtube. Het is ook papa die voorleest, niet mama. Omdat hij het minst thuis is, is dat van jongs af aan al zo.

    Buiten de zorgzaamheid die hij laat zien ben ik blij met zijn nuchterheid. Vrouwen kunnen vaak wat minder goed tegen stoeien en luidruchtig gedrag van jongens dan mannen. Wanneer ik tijdens zo’n bui het liefst roep; Jongens!!!, zegt hij: “Gaat het goed mannenbroeders?” Als ik kriegel word van de kinderen die ruzie maken sluit hij zich gewoon af. Hij laat ze veel zelf ontdekken, aanrommelen en leren van hun fouten. En laat als geen ander zien wat het je brengt wanneer je een eigen mening hebt en je eigen pad volgt.

    Onze kinderen hoeven zich niet af te vragen wie die man is die op zondag het vlees snijdt. Net als zoveel andere kinderen. Want ik zie meer betrokken vaders om me heen. Vaders die zowel fikkie stoken als snottebellen afvegen. Die ondanks dat ze veel werken en moe zijn dingen ondernemen met hun kinderen. Die hun zoons ook hun gevoelige kant laten zien. Een voorbeeld zijn voor hun kinderen. Die zorgen en troosten. Ze meenemen op avontuur. Maar die ook zelf naar een concert gaan bijvoorbeeld om op te laden. Die hun vrouwen kussen en spontaan een fles wijn open trekken voor bij de bloemkool. Die niet perfect zijn, maar wel hun best doen!
    Superpapa’s. En dat doen ze samen met supermama’s.

    Groetjes, Petra.

superhero

Advertisements

2 gedachtes over “Superpapa #Blog #Petra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s