Uitwaaien #Blog #Petra

Ik ben gek op reizen. Op vakantie gaan, er tussenuit zijn. Een paar dagen, een paar weken, in nederland of in het buitenland..het maakt me niet zoveel uit. Voordat we kinderen kregen hebben we veel van de wereld gezien en nu we 4 kinderen hebben gaan we nog steeds graag lekker even weg met elkaar. Begon dat voorzichtig in een huisje op een bunglowpark, inmiddels durven we het aan om op de bonnefooi wekenlang door Scandinavie te trekken.

In m’n hoofd ben ik dan ook regelmatig bezig met het maken van een lijstje. Met landen/ plekken erop die ik graag zou willen bezoeken. Sommigen hebben het over een bucketlist…ik vind “lijstje” een wat gezelligere benaming. Als mijn man en ik een film kijken let ik echt niet op het knappe gezicht van Tom Cruise en hoe hij spectaculair via een touw langs een wolkenkrabber suist. Ik roep: “Oe…waar hebben ze dat gefilmd? Dubai? Daar zou ik weleens naartoe willen!” Regelmatig word ik afgeleid door de prachige filmlocaties en ik google direct: camping in Toscane…bijvoorbeeld.

Ook onze kinderen helpen graag mee met het uitbreiden van het lijstje. De oudste had op 6 jarige leeftijd al een verlanglijstje waar we heel wat jaren voor zouden kunnen sparen. Griekenland, Egypte, de chinese muur. De jongens zijn erg geinteresseerd in de oudheid, mummies, de natuur, kunst en dan krijg je dat soort verzoeken. Ook eurodisney komt erop voor trouwens. Maar als we in Ikea zijn wordt er geroepen: “Oe! Het ijshotel in Zweden….daar willen we naartoe!” …….ze hebben het niet van een vreemde.
Al jaren heeft zoon nr 2 het erover dat hij de Mona Lisa wil zien. Dus googelde ik een paar weken voor de kerstvakantie: camping in Parijs. Dat leek me nu een goed idee. Avonturen beleven met elkaar. Wat zien van de wereld. Niet wachten tot later, maar dingen nu doen. Als het eventjes kan…Ook al kunnen de kinderen niet altijd even goed omgaan met nieuwe dingen en veranderingen, impulsief in de auto springen en op vakantie gaan; we kunnen er allemaal goed tegen. Ze zijn het gewend.

Maar de kerstvakantie brak aan en we waren moe. We waren moe van school, van het werk, van het heen en weer racen en van de verplichtingen. Tel daar wat bekende decemberstress bij op en we kwamen tot de conclusie dat we geen puf hadden om te reizen. We bleven heerlijk thuis. Sliepen in onze eigen bedden, omdat je dan toch het beste uitrust. Dat moet ik als hobby reiziger dan wel toegeven. We kozen voor heerlijke plekken in de buurt om uit te waaien. Want niets is lekkerder dan de wind door je haren, dan strunen door de duinen, dan spelen met takken, dan het bouwen van hutten. Van het bijna van een dijk afwaaien met een heerlijk ontplofte krullenbol. Altijd leuk om mama uit te lachen. Daarna heerlijk ergens eten met elkaar en het plaatje is compleet. En dat uitstapje kun je regelmatig herhalen. Wat we dan ook deden.

Het “lijstje” is er niet kleiner op geworden. Ik heb al boeken uit de bibliotheek gehaald over Groot Britannië. En Normandië en Bretagne. Oostenrijk zit in m’n gedachten. En Zweden. Ik hoorde de oudste laatst alweer over de toren van Pisa. En Oe…het colosseum! Rome! Dat wordt sparen!
Heerlijk toch om te dromen met elkaar. Om dingen te willen doen met elkaar, avonturen te beleven. Bijna net zo lekker als uitwaaien..in een bos hier in de buurt!

Groetjes Petra

uitwaaien

Advertenties

Een gedachte over “Uitwaaien #Blog #Petra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s