Verbondenheid #Blog #Petra

Deze laatste weken van december voel ik me onrustig. En dan bedoel ik niet een onrust die komt door mijn to do list, maar een onrust van binnen. Mijn lontje is korter en alles komt sterker binnen. Het leed op tv, muziek, zelfs van een kinderfilm krijg ik tranen in m’n ogen. Verdriet uit het verleden, als een stomp in m’n maag voel ik het af en toe zomaar…vanuit het niets.
Ook bij 1 van de kinderen voel ik deze onrust. Zijn schoudertjes zijn gespannen, hij wordt woedend als ik de ‘verkeerde’ sokken neer leg, hij eet slecht en wil ook niet naar school. Alles is stom!! Ik laat hem soms ’s middags al in bad gaan, het lijkt wel het enige wat hem ontspannen kan….We maken wat vaker een wandeling. Ik probeer minder de strijd met hem aan te gaan over bijvoorbeeld het opruimen van z’n kamer, wat vaker te denken: ‘pick your fight’. Makkelijk vind ik het niet wanneer ik me zelf zo gestresst voel…

Op een middag kruip ik achter de laptop om kerstkaarten te maken. Het liefst zou ik de kinderen mee naar buiten nemen en in een ‘Kerst met Linus’ achtige omgeving, in de sneeuw foto’s gaan maken. Maar het wordt even zoeken naar een andere foto voor op onze kerstkaart.
Mijn oog valt op een vakantiefoto en ik weet direct dat die het moet worden. We staan er mooi op als gezin. Ontspannen, dicht bij elkaar en bij een vuurtje buiten. Ik voel de verbondenheid en word er blij van. Want ook al is het bij ons natuurlijk ook niet altijd rozengeur en manenschijn, we zijn familie, we doen veel samen en ik weet dat onze kinderen dat, ondanks hun ruzietjes ook super vinden.
Want al sinds ze klein zijn zijn ze gek op familie. Op een verjaardag blijven ze maar vragen; wanneer komen de mensen? Familie en vrienden bedoelen ze dan. In de zomer kunnen ze al vragen of we iedereen weer gaan vragen voor het kerstfeest. En of we dan weer hetzelfde gaan eten, of we weer gaan wandelen samen, of papa dan weer een vuur gaat maken in de tuin? Die voorspelbaarheid brengt rust. Maar ook de verbondenheid; dat doen wij altijd samen met familie! En ook al kan hij vaak slecht tegen drukte, ik weet dat het bij onze zoon een hoop onrust weer wegneemt. Het samen zijn. Op dezelfde manier als vorig jaar, met dezelfde mensen.

Ik kijk nog even verder naar m’n foto’s en zie er 1 van de handjes van onze dochters. Tijdens een spannend moment hebben ze elkaar vastgegrepen. Wat prachtig als je er zo kunt zijn voor elkaar!

Groetjes, Petra.

1522648_640942335963079_52377153_o

Advertisements

4 gedachtes over “Verbondenheid #Blog #Petra

    1. hoi Petra, zo herkenbaar die onrust bij mijzelf en de kinderen.. ik vind de kersttijd best fijn, maar ben ook altijd weer blij als het januari is. En alles weer gewoon wordt. Hier ook dezelfde vragen, “gaan we weer, net als vorig jaar”…. zo herkenbaar.. groetjes, Marjolijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s